Gry matematyczne w zerówce: 12 prostych gier według umiejętności

Większość tych gier wykorzystuje rzeczy, które masz w domu: suche fasolki, skarpetki, kostkę, kilka zabawek. Wybierz umiejętność, nad którą pracuje dziecko, zagrajcie dziś w jedną grę przez kilka minut, a resztę zostaw na resztę tygodnia.

Wszystkie 12 gier jest dla zerówki, czyli mniej więcej dla dzieci w wieku 5 do 6 lat. Każda mówi, jaką umiejętność ćwiczy, i ma łatwiejszą oraz trudniejszą wersję. Wiek to tylko orientacyjna wskazówka, więc patrz na to, co dziecko lubi i potrafi.

Czego dzieci uczą się na matematyce w zerówce?

Matematyka w zerówce to głównie liczby. Wstęp do standardów Common Core dla zerówki mówi, że na liczby powinno się przeznaczać więcej czasu niż na inne tematy. Prostymi słowami, większość dzieci spędza rok nad czterema rzeczami:

• Liczenie przedmiotów. Dotknij każdego przedmiotu raz, powiedz jedną liczbę na każdy i wiedz, że ostatnia liczba mówi, ile ich jest. Odpowiada za to standard K.CC.B.4.
• Liczenie dalej. Zacznij liczyć od podanej liczby, nie tylko od 1 (K.CC.A.2).
• Porównywanie. Która grupa ma więcej, mniej lub tyle samo (K.CC.C.6) i która z dwóch zapisanych liczb od 1 do 10 jest większa (K.CC.C.7).
• Dodawanie i odejmowanie do 10 na przedmiotach lub rysunkach (K.OA.A.2), rozkładanie liczby na dwie części (K.OA.A.3), szukanie liczby, która z daną liczbą daje 10 (K.OA.A.4), oraz szybkie dodawanie i odejmowanie do 5 (K.OA.A.5). Znajdziesz je w standardach Operations and Algebraic Thinking.

To standardy amerykańskie, a w innych krajach obowiązują własne. Wiele szkół uczy w zerówce także kształtów, ale ta lista zostaje przy grach z liczbami.

Jeśli dziecko jest młodsze albo dopiero uczy się liczyć do 10, nasza lista zabaw matematycznych dla przedszkolaków zaczyna się o krok wcześniej.

Gry w liczenie

1. Kubek i żetony

Umiejętność: odliczanie podanej liczby przedmiotów (K.CC.B.5). Potrzebujesz: kubka, około 15 suchych fasolek lub guzików, kart z liczbami od 1 do 10 (mogą być z papieru).

Odwróć kartę z liczbą. Tyle fasolek wpada do kubka. Dziecko liczy każdą na głos, gdy wpada. Potem wysyp fasolki w rząd i policzcie je razem, żeby sprawdzić.

Łatwiej: użyj kart od 1 do 5. Trudniej: odwróć dwie karty i wrzuć do kubka tyle fasolek, ile wskazuje większa liczba.

2. Skoki od dowolnej liczby

Umiejętność: liczenie dalej od podanej liczby (K.CC.A.2). Potrzebujesz: kredy na dworze albo papierowych kwadratów z numerami od 1 do 20 na podłodze.

Podaj liczbę startową, na przykład 7. Trzy skoki do przodu to „8, 9, 10”. Zapytaj, gdzie dziecko wylądowało. W każdej rundzie zmieniaj liczbę startową.

Łatwiej: zawsze skacz o dwa pola. Trudniej: zacznij powyżej 10 albo zawołaj „dwa skoki wstecz”, żeby liczyć w dół.

3. Skarpetkowe liczenie

Umiejętność: liczenie jeden do jednego i wiedza, że ostatnia liczba mówi, „ile ich jest” (K.CC.B.4). Potrzebujesz: 8 do 12 skarpetek ze stosu prania.

Rozsyp skarpetki na podłodze. Każda skarpetka dostaje jedno dotknięcie i jedną liczbę. Zapytaj: „No to ile jest skarpetek?”

Potem zgarnij je na kupkę i zapytaj jeszcze raz. Jeśli dziecko policzy ponownie, to nic złego.

Zagrajcie jeszcze raz innego dnia. Jeśli dziecko odpowie bez liczenia od nowa, zapytaj, skąd wiedziało. Przesunięcie skarpetek nie zmienia tego, ile ich jest.

Łatwiej: pięć skarpetek w prostym rzędzie. Trudniej: dwanaście rozsypanych skarpetek, których nie wolno ruszać podczas liczenia.

4. Błysk kropek

Umiejętność: widzenie małej ilości na pierwszy rzut oka, bez liczenia po kolei. Potrzebujesz: jednej kostki albo kart z 1 do 6 kropkami.

Pokaż ściankę kostki na około dwie sekundy, potem zakryj. Dziecko mówi, ile kropek zobaczyło. Widzenie małych ilości od razu ma swoją nazwę: subitizing. Wzory kropek na kostkach ułatwiają ćwiczenie, bo każda liczba ma własny układ kropek.

Łatwiej: użyj tylko 1, 2 i 3. Trudniej: pokaż kostkę tylko na sekundę.

Gry w porównywanie

5. Domino: więcej czy tyle samo

Umiejętność: porównywanie dwóch małych grup (K.CC.C.6). Potrzebujesz: kompletu domina.

Połóżcie kostki domina odwrócone spodem do góry. Dziecko wybiera jedną i mówi, która połowa ma więcej kropek, albo „tyle samo”, jeśli połowy są takie same. Jeśli ma rację, zatrzymuje kostkę. Standardowy komplet domina do podwójnej szóstki ma 28 kostek, a 7 z nich to dublety, więc mniej więcej co czwarta kostka to „tyle samo”.

Łatwiej: usuń kostki, które mają po jednej stronie więcej niż 4 kropki. Trudniej: zapytaj, o ile kropek więcej ma większa strona.

6. Wyścig garści

Umiejętność: porównywanie grup przez dobieranie w pary (K.CC.C.6). Potrzebujesz: miski suchego makaronu.

Ty i dziecko bierzecie po jednej garści. Ułóżcie obie garście obok siebie w pary, jedna sztuka od ciebie przy jednej od dziecka. Kto ma sztuki bez pary, ma więcej. Tego sposobu możesz użyć, nawet zanim dziecko umie liczyć duże grupy.

Łatwiej: użyj dużych kawałków, jak penne, żeby garście były małe. Trudniej: najpierw zgadnijcie, kto ma więcej, a potem sprawdźcie liczeniem.

7. Liczby w rządku

Umiejętność: porównywanie zapisanych liczb od 1 do 10 (K.CC.C.7). Potrzebujesz: kart z liczbami od 1 do 10.

Potasuj karty i poproś dziecko, żeby ułożyło je w rzędzie od 1 do 10. Potem niech zamknie oczy, a ty zamienisz miejscami dwie karty. Dziecko otwiera oczy i szuka zamiany. Poproś, żeby powiedziało dlaczego: „8 nie może być przed 6, jest większe”.

Łatwiej: użyj kart od 1 do 5. Trudniej: odwróć jedną kartę i zapytaj, jaka liczba się ukrywa.

Dodawanie i odejmowanie do 10

8. Kręgle z butelek

Umiejętność: odejmowanie od 10 (K.OA.A.2). Potrzebujesz: 10 pustych plastikowych butelek i miękkiej piłki.

Ustaw 10 butelek. Dziecko toczy piłkę, a potem liczy, ile się przewróciło i ile jeszcze stoi. Powiedz to zdaniem: „3 się przewróciły, więc 7 jeszcze stoi”. Zapisz to jako 10 − 3 = 7, jeśli dziecko lubi zapisywać liczby.

Łatwiej: użyj 5 butelek. Trudniej: zgadnij, ile stoi, zanim je policzysz.

9. Potrząśnij i wysyp

Umiejętność: rozkładanie liczby na dwie części (K.OA.A.3). Potrzebujesz: 5 dwukolorowych żetonów albo 5 monet.

Wsyp żetony do kubka, potrząśnij i wysyp. Policz czerwone strony i żółte strony: 2 i 3 dają 5. Przy monetach policz orły i reszki.

Zapisujcie podziały, które znajdziecie. Pięć żetonów może upaść na 6 sposobów, jeśli 2 czerwone i 3 żółte liczymy inaczej niż 3 czerwone i 2 żółte. Czy dziecko znajdzie wszystkie sześć?

Łatwiej: użyj 3 żetonów. Trudniej: użyj 10 żetonów i szukaj par, które dają 10.

10. Ile się schowało?

Umiejętność: szukanie liczby, która daje 10 (K.OA.A.4). Potrzebujesz: 10 małych zabawek i miski.

Połóż wszystkie 10 zabawek, potem poproś dziecko, żeby zamknęło oczy, a ty schowasz kilka pod miską. Dziecko liczy zabawki, które widać, i oblicza, ile się schowało.

Jeśli widać 6, to schowały się 4, bo 6 i 4 dają 10. Podnieś miskę, żeby sprawdzić.

Łatwiej: zacznij od 5 zabawek albo ułóż 10 zabawek w ramce dziesiątek (dwa rzędy po pięć), żeby luki były dobrze widać. Trudniej: niech dziecko chowa zabawki i pyta ciebie, a potem sprawdźcie twoją odpowiedź.

11. Błysk palców

Umiejętność: szybkie dodawanie do 5 (K.OA.A.5). Potrzebujesz: swoich dłoni.

Pokaż na chwilę kilka palców na każdej ręce, na przykład 2 i 3. Suma ma być 5 lub mniej. Dziecko mówi, ile razem. Zamieńcie się rolami, żeby to ono układało działania dla ciebie.

Używaj wciąż tych samych kilku małych sum. Chodzi tu o szybkie dodawanie do 5.

Łatwiej: pokazuj tylko jedną dłoń naraz. Trudniej: podaj sumę i ukryj jedną dłoń: „Mam 5. Tu jest 3. Ile jest za plecami?”

12. Zabawkowe historyjki

Umiejętność: odgrywanie dodawania i odejmowania (K.OA.A.2). Potrzebujesz: kilku zabawkowych zwierzątek albo samochodzików.

Opowiedz króciutką historyjkę i odegrajcie ją: „4 kaczki są na stawie. Podpływają jeszcze 2. Ile jest teraz kaczek?”

Potem odwróć: „6 kaczek. 1 odlatuje. Ile zostało?” Niech dziecko przesuwa zabawki i opowie ci następną historyjkę.

Łatwiej: trzymaj się sum do 5. Trudniej: opowiedz historyjkę bez zabawek i niech dziecko ją narysuje.

Wypróbuj: gra w liczenie kostką

Ta krótka gra używa tych samych kropek z kostki co „Błysk kropek”. W pierwszym trybie dziecko rzuca i liczy kropki. W drugim wybiera kostkę z większą liczbą kropek albo klika „Tyle samo”. Pip cieszy się z dobrych odpowiedzi i pokazuje właściwą po pomyłce.

Jak poprowadzić grę, która działa

Kilka małych nawyków sprawia, że każda z tych gier idzie lepiej:

• Niech będzie krótko. Skończ grę, zanim dziecko się nią zmęczy.
• Używaj prawdziwych przedmiotów. Fasolki, skarpetki i zabawki sprawiają, że liczby można dotknąć i przesunąć.
• Chwal wysiłek, nie tempo. Powiedz „Sprawdziłeś, licząc jeszcze raz, super”, a nie „jaki jesteś szybki”.
• Mówcie liczby na głos. Liczenie na głos przy przesuwaniu każdego przedmiotu to sedno większości gier w liczenie.
• Pozwól dziecku wygrywać i czasem przegrywać. Jedno i drugie jest częścią prawdziwej gry.
• Gdy jest trudno, zejdź o krok niżej. Każda gra wyżej ma łatwiejszą wersję. Użyj jej bez zamieszania.

Chcesz więcej pomysłów dla innych wieków? Nasza lista darmowych gier matematycznych dla dzieci obejmuje wiek od 3 do 10 lat, a poradnik o tabliczce mnożenia zaczyna się tam, gdzie kończą się te gry.

Gdzie pasuje aplikacja

W tym wieku najpierw są gry z użyciem rąk. Aplikacja matematyczna może dodać krótką dodatkową praktykę, na przykład w samochodzie albo gdy gotuje się obiad. Jeśli korzystasz z gier online, wybieraj te bez reklam i z krótkimi rundami, a przez pierwsze razy siedź obok dziecka.

Nasza aplikacja, Math Learner, jest dla dzieci w wieku od 3 do 10 lat. Jej świat Liczb ma cztery umiejętności, które pokrywają się z tym wpisem: liczenie bąbelków, dopasowanie liczby do grupy, co jest następne i która liczba jest większa. Każdy poziom ma 8 pytań, a dziecko potrzebuje co najmniej 80 procent, żeby otworzyć następny poziom.

Pierwsze 15 poziomów każdego świata jest darmowe, jedna lekcja dziennie. Premium usuwa dzienny limit i otwiera wszystkie 50 poziomów w każdym świecie. Nie ma reklam ani konta.

Jeśli porównujesz opcje, nasz poradnik o aplikacjach matematycznych dla dzieci wyjaśnia, co sprawdzić przed zainstalowaniem jakiejkolwiek aplikacji.